Mijn belevingen bij een amateur club

DRL de klos in buren gevecht!

Aangemaakt op:08-05-2009, 12:11. Gewijzigd op:08-05-2009, 12:11

Zo de laatste wedstrijd van dit seizoen is gespeeld. Jullie willen vast weten hoe het is afgelopen. Nou ik zal jullie vertellen dat dit een scenario was die zelfs Alfred Hitchkock niet had kunnen schrijven. Even in het kort, DRL had een overwinning nodig om niet rechtstreeks te degraderen, en onze tegenstander, Spartaan'20, moest winnen om nog enig kans te maken op het kampioenschap. Zo lagen de feiten voorafgaand aan deze wedstrijd, een soort van broederstrijd, omdat zij hemelsbreed ongeveer 5 km uit elkaar liggen. Al snel in de loop van de 1e helft wordt bekend dat WCR, de a.s. kampioen, met 1-0 voorstaat, hetgeen betekent, dat Spartaan'20 kansloos is voor de titel. Maar goed DRL knokt die 1e helft voor wat het waard is en in een bloedstollende 45 min. komen de Leeuwen eerst op een 1-0 voorsprong binnne het kwartier. Onze concurrent Flakkee staat achter. Visueel gezien ontlopen we met deze standen directe degradatie. Maar Spartaan'20 slaat terug en scoort de 1-1 vlak voor rust. Maar het kan niet op, want bijna nog in dezelfde minuut krijgt DRL een penalty en scoort het de 2-1. Opnieuw ontlopen we zo degradatie. Na rust ontstaat er een spectaculair gevecht want onze "buren" geven niets cadeau ook al hebben ze nergens meer kans op. Maar dan, dan komt de scheidsrechter in beeld, floot al niet zo geweldig, en de blessure tijd gaat in. Volgens waarnemers kan dat hooguit een minuut of 6, 7 zijn. Maar zie, de best brave zooiensteker laat, geloof het of niet, bijna 15 minuten door spelen en zie toen voltrok zich het drama over DRL, want bijna in het eindsignaal krijgt een DRLverdediger de bal ongelukkig tegen zijn lichaam en de bal rolt in het doel, onhoudbaar voor onze keeper, 2-2 dus. En de scheids blaast meteen voor het einde, de DRL-ers in wanhoop achterlatend, terwij de spelers van de tegenpartij (nee ik noem het geen buren meer!!) staan te juichen alsof de Europa Cup is gewonnen, terwijl een enkeling de verslagen DRL-ers nog even toefluisterd, zo jullie zijn weg. Want kan voetbal leuk zijn en wat kan het ook zo triest gevoel geven. We zijn dus gedegradeerd maar dat had de ploeg bepaald niet verdiend na een goeie reeks wedstrijden er op zo'n lullige manier toch nog uit vliegen. DUS..... Uithuilen en opnieuw beginnen. Maar wie zei nu ook alweer, een goede buur is beter dan een verre vriend???
Degene die dit heeft gezegd, had afgelopen zondag deze wedstijd maar eens moeten zien!! 

Reacties ( 0 )

Mijn ploegje pakt laatste strohalm

Aangemaakt op:19-04-2009, 23:50. Gewijzigd op:19-04-2009, 23:50

Toen ik vanochtend naar DRL reed scheen het zonnetje uitbundig, maar boven mijn cluppie hingen donkere wolken, immers als er vandaag verloren werd was degradatie niet meer af te wenden. Maar dacht ik, dat zonnetje dan? Schijnt dat dan niet voor ons vandaag? Op het Sportpark aangekomen was het al lekker druk en natuurlijk gingen de supporters van de tegenpartij er al vanuit dat de overwinning gewoon voor hun was. Hun club stond toch niet voor niets bovenaan en moesten wel winnen om in de race te blijven voor het kampioenschap, en wat stelde DRL nou voor dat staat onderaan toch? Ik dacht ja ze hebben hardstikke gelijk deze strijd kunnen we toch niet winnen. De kleinste spelen een voorwedstrijd tegen WCR en.... verliezen met grote cijfers. O jee denk ik daar heb je het al he, zelfs die kleintjes kunnen er niet tegen op. Om 2 uur vangt de wedstrijd dan aan en we hebben een Popie Jopie scheidsrechter uit Den Haag, zo eentje die alles al meegemaakt heeft en iedereen kent, weet je wel. Nou wat zal dat nou weer worden? DRL begint fanatiek aan de wedstrijd en ik denk, zo zo de heren zijn wakker, hadden ze dat niet een paar weken eerder kunnen doen, maaar ben toch blij dat ze het nu doen in ieder geval. DRL is zelfs beter dan de tegenpartij en de supporters van hun kijken de ogen uit en kunnen niet geloven dat we onderaan staan. Nou wij ook niet hoor, maar staan er wel. Tot aan de rust gaat het redelijk gelijk op maar is DRL nog steeds de betere ploeg met de beste kansen op een doelpunt. Het blijft echter 0-0. Na de rust denken wij zal dat WCR wel toslaan, maar niks hoor ons cluppie gaat gewoon weer brutaal ten aanval en hun moed en inzet wordt uiteindelijk beloond en we winnen, jawel, met 2-0 en zijn dus (nog) niet gedegradeerd. We hebben een strohalm voor die laatste 2 wedstrijden. Pffffff wat was het warm! Of waren dat de zenuwen?? Tot volgende week.

Reacties ( 0 )

Aangemaakt op:11-04-2009, 09:51. Gewijzigd op:11-04-2009, 09:51

Tja mensen, hoe vreemd kan een weekend verlopen. Ik bedoel dan het vorige weekend. Mijn cluppie had de meest belangrijke wedstrijd van het seizoen te spelen tegen Flakkee. Gelukkig een thuiswedstrijd, dus de vooruitzichten waren positief. Ik verheugde me al deze wedstrijd, immers bij winst kon DRL de dreigende degradatie nog ontlopen. Maar bij verlies zou het zo goed als zeker over en uit zijn. Op zaterdagavond had ik mijn voorbereidingen voor de zondag net klaar, zodat ik heerlijk ontspannen naar de TV kon kijken. Ja voetballen natuurlijk. Ik ga er mee naar bed en sta er mee op. t Is net een soort drugs he, je raakt er op den duur aan verslaafd. Maar goed ik was net lekker gesettled toen het gebeurde. Het enige levende wezen hier in huis, mijn kat Mickey (en uiteraard ik zelf) kwam de kamer binnen wandelen en zakte vervolgens ineens in elkaar. Zijn tongetje hing uit zijn bek en hij bewoog niet meer. Als door een wesp gestoken vloog ik op mijn kleine vriend af en dacht, oh mijn god, die heeft een hartaanval, tenslotte is hij al 15 jaar. Paniek in de gelederen, dus mijn egen dierenarts gebeld en zoals altijd, die heeft natuurlijk dat weekend geen dienst. Het nummer dat opgegeven werd van de vervanger, nam niet op. Om kort te gaan, ben een uur bezig geweest om iemand te bereiken. Nee ik woon niet ergens op de Veluwe, gewoon in de wereldstad Rotterdam. Uiteindelijk kreeg ik het nummer van een arts in ??? Krimpen a/d IJssel. Een aardige mevrouw vertelde me hoe ik moest rijden, was heel simpel. Ja ja aan me hoela, niks simpel in het pikkedonker op een smalle dijk proberen en op de weg te blijven, een kat stil te houden die de hele weg zat te gillen en proberen nummers te lezen van huizen die redelijk ver van de weg staan. Simpel he? Ondertussen was ik zo nerveus geworden omdat dat beest maar niet rustig te krijgen was, dat mijn bloeddruk aardig omhoog gegaan was. Eindelijk ben ik er gekomen, omdat de arts zo vriendelijk was even bovenaan de dijk te gaan staan (omdat ik al 3x was langs gereden). De kat een injectie gekregen en pillen. Vroeg hemof ie mij ook gelijk kon nakijken, stond te trillen op mijn grondvesten (uh sorry benen). Kat hele nacht naast me gehad omdat hij steeds wegviel. M.a.w. geen oog dichtgedaan. Gesloopt van die avond en nacht, zondagochtend de club gebeld en gezegd dat ik niet kwam, vanwege mijn kleine zwarte vriend. Logisch toch, wilde hem niet alleen laten. Maandag eigen arts bezocht en wat denk je? Beestje heeft zwaar suikerziekte!! Ja komt dus bij katten ook voor. Het gevolg!! Dat ik nu iedere morgen om precies half 8 op mn knietjes de kat zit te injecteren met insuline. En wat dat allemaal kost, daar wil ik het niet over hebben. Lekker weekend dus, en o ja zou het haast vergeten, mijn cluppie verloor met 0-2 en lijkt niet meer te redden. Theoretisch kan het nog (en je hebt het aan mijn kat gezien) maar ik geloof er niet meer in. Groetjes en fijne Paasdagen allemaal. Tot mijn volgende blog.Pffffffffff WAT EEN WEEKEND !!

Reacties ( 0 )

Alweer een trieste zondag

Aangemaakt op:30-03-2009, 15:56. Gewijzigd op:30-03-2009, 15:56

Het zonnetje scheen, de ploeg was tot de tanden toe gewapend om de slag aan te gaan tegen koploper WRW in Brielle. En, wij als aandachtig toeschouwer, maar gelijktijdig ook op hoger niveau dicht bij de club betrokken, hadden er ook zijn in. We voelden het van binnen, vandaag ging het lukken ook al was het een gevecht tussen de bovenste en de voorlaatste. Immers werd Goliath destijds ook al eens niet verslagen door de ogenschijnlijk mindere? Ja toch? Nou dat bedoel ik nou maar. Dus met die gedachten stonden we aan de zijlijn en zagen de "onzen" sterk uit de startblokken schieten. En.... al na 6 minuten spelen leek de eerste triomf binnen te zijn. Een van de onze stoof alleen op de vijandelijke doelman af, dat moest de 0-1 zijn voor DRL dat kon niet missen....... zou je denken, maar zie te ongeduldig en niet zelfverzekerd schoot die beste brave zooiensteker de bal recht in de grijpgrage handen van die vijandelijke doelman. Oh boy Oh boy, verzuchten wij langs de kant, en weg was het zonnetje. Maar nog geen 10 minuten later kan een van ons opnieuw de hoek uitzoeken om de bal er in te plaatsen, voordat hij dat doet kan hij zelfs eerst nog koffie gaan drinken in de kantine, zo veel tijd krijgt hij om op zijn dooie gemak de 0-1 te maken, maar, natuurlijk u raadt het al, jawel hoor al weer in de handen van die "spring in het veld" van de tegenpartij. Het getandenknars  aan de zijlijn wort luider en luider. Zou het dan weer?? En jawel hoor WRW neemt na rust gewoon de leiding of er niets aan de hand is. En om heen hoor ik alleen maar : shit, shit, shit. Maar onze jongen zijn natuurlijk niet zomaar verslagen dat begrijpt u wel. Ze komen warempel kort voor tijd gewoon op 1-1, en daar heeft iedereen vrede mee, behalve de scheidsrechter, die na een schandalige overtreding tegen onze verdediger gewoon door laat spelen en in blessuretijd (92e min) pakt WRW toch nog de zege. Gut wat is het ineens koud zeg, het zonnetje is weg, de temperatuur daalt tegelijkertijd met onze stemming. En toch maar blijven lachen in die Bestuurskamer, wat een klote zondag. Humeur inmiddels gedaald tot onder het vriespunt.

Reacties ( 1 )

Wedstrijd DEHMusschen-DRL

Aangemaakt op:28-03-2009, 00:05. Gewijzigd op:28-03-2009, 00:05

Dit wordt dan mijn 2e blog, maar helaas niet de leukste, want afgelopen zondag verloor ons eerste elftal met 4-2 van DEHMusschen. Op zich geen schande als je weet dat die club zo'n beetje bovenaan staat, maar, we hadden zo'n goeie hoop dat we er meer uit zouden halen, want het ging juist zo goed de laatste weken. In het begin leek er ook niets op dat we ten onder zouden gaan, want we kwamen al na 3 minuten met 0-1 voor. Dat boodt dus perspectieven dachten we met z'n allen temeer daar we ook sterker waren dan onze gastheren. Maar helaas zoals dat zo vaak in de voetballerij gebeurd, als j zelf niet scoort doet de tegenstander dat juist wel. DEHMusschen kwam vrij snel langszij, dankzij een fout in onze achterhoede maar we bleven het betere van het spel houden. Tot 3x toe werd echter een bal nog van de doellijn gehaald daar waar de keeper al gepasseerd was. Dat soort dingen heb je altijd als je onderin bungelt he. Sta je bovenaan dan vliegen dat soort ballen er gewoon in. In ieder geval steeds de sterkere en dan gebeurd het weer kort voor rust, een verdedigingsfoutje en hup met 2-1 achter. De 2e helft is een en al telerstelling, Zij komen vrij snel al op 3-1 en je raad het al, jawel weer een..... nou ja laat maar. Dan gaan de koppies naar beneden en wordt het ook nog 4-1 en dat verdienen we echt niet. Kort voor tijd krijgen we dan nog een strafschop en kunnen de nederlaag iets dragelijker maken, maar wat heet dragelijk he, je verdient er geen punt mee. Dus weer een verloren zondag en chagrijnige gezichten overal. Dan maar weer de blik op komende zondag gericht pffff..

Reacties ( 1 )

DRL

Aangemaakt op:16-03-2009, 14:28. Gewijzigd op:27-03-2009, 22:50

Het is jammer om deze blog pas nu te starten, omdat het grootste gedeelte van het voetbalseizoen er al opzit. Maar omdat ik het toch een leuk idee vond (na een tip van een familielid die ook een eigen blog heeft) ga ik er toch maar aan beginnen. Ik moet dan wel even terug in de tijd. Mijn clubje, de voetbal vereniging DRL uit Rotterdam spelend in de zondag West II, degradeerde 2 jaar geleden vanuit de 1e klasse naar de 2e klasse. Het behalen van die 1e klasse was een hoogtepunt toevallig samenvallend met ons 75 jarig bestaan. Het verblijf in die 1e klasse was echter een en al teleurstelling, omdat we gewoon niet voldoende kwaliteit in huis hadden om te overleven. Dus na 1 seizoen weer terug naar de 2e klas waarin we al jaren speelden en we ons eerlijk gezegd het beste in thuis voelen.
Maar, helaas, zoals vaak gebeurd, verlieten een aantal dragende spelers de club voor een andere club, uiteraard voor wat centjes. Natuurlijk kan je dat onmogelijk tegenhouden als je zelf niet betaald, maar het is wel vervelend. Om kort te gaan, we moesten het nieuwe seizoen in die 2e klasse starten met een vrijwel nieuw team. Van het "oude" team waren er nog maar 2 over. En wat logisch is, zo'n nieuw tema heeft tijd nodig om op elkaar ingespeeld te raken, maar daar krijg je eigenlijk niet de tijd voor, zoals ook in betaalde voetbal regelmatig gebeurd, voorbeelden te over. Het gevolg van die vernieuwing was in ieder geval opnieuw degradatie. Nu naar de 3e klasse, en, jullie raden het misschien al, opnieuw verdwenen er een aantal spelers. Gelukkig kwamen er ook weer een paar nieuwe bij, maar wederom stond er nieuw elftal aan de start. En weer ging het mis. Het liep voor geen meter en de trainer kon de ploeg niet aan het voetballen krijgen. We zakten weer erg ver weg op de ranglijst en als medewerker en dus vaste supporter, zakt je stemming mee. Een 3e degradatie leek aanstaande. Tot onze spijt moesten we afscheid nemen van de trainer enige weken terug. Er was geen chemie (zoals dat tegenwoordig heet in de voetballerij) meer tussen trainer en spelers. Jammer want onze vereniging houdt niet zo van dit soort zaken, maar in dit geval was er geen keuze. Er kwam een interim trainer en zie er lijkt een klein wondertje te gaan gebeuren, want uit de laatste 4 wedstrijden behaalde DRL 7 punten, waardoor we weer uitzicht hebben op een veilige plek op de ranglijst. Afgelopen zondag speelden we tegen de nr.12 van de ranglijst Oud-Beijerland (wij staan nog 11e) en na een zwaar gevecht konden we een 1-0 zege bejubelen en trekken de donkere wolken boven onze club iets weg. We zijn er nog lang niet, maar de weg terug lijkt te zijn ingeslagen en onze spelers ruiken hun kansen. De trainerswissel heeft dus vooralsnog positief uitgewerkt. En nu maar hopen dat onze trainer er in slaagd de zaak op de rails te houden. Wij, onze bestuursleden, en onze technische staf en supporters zijn wel aan een opkikkertje toe. Gezien de toekomstvisie van het bestuur is het ook van levensbelang datde club zich voorlopig in deze klasse handhaaft, om dan de stap omhoog te kunnen voortzetten naar die plaats waar de vereniging, qua grote en accomodatie thuishoort, de 2e klasse. Ik zal u in deze blog vanaf nu nader informeren over de hopelijk positieve afloop van het verdere verloop van de competie.
 
Reacties ( 2 )