Dirk Sparidans

Start van het seizoen

Aangemaakt op:29-10-2008, 15:49. Gewijzigd op:02-11-2008, 18:07

Het bevalt me wel hier in Apeldoorn. Mooie club, mooi team, goede trainer en een mooi niveau. Natuurlijk was het wennen. Alles is nieuw dus dat is logisch te noemen. Veel tijd om echt rustig te wennen aan het nieuwe had ik niet echt. In mijn tweede week speelde ik de supercup en niet veel later begon de competitie met wederom Orion als tegenstander. We speelde niet goed, wonnen wel met 3-0. Daarna volgde Zwolle, Nesselande en HvA. Van Zwolle en Nesselande verloren we, van HvA wisten we in een niet al te beste wedstrijd met 3-2 te winnen. Blessures en afstemming is een hindernis te we elke wedstrijd moeten nemen.. het is niet anders. Weinig wisselmogelijkheden in wedstrijden die niet helemaal lopen zoals jij het wilt, kan nogal eens lastig zijn. Terwijl er iets binnen de lijnen moet veranderen heb je die mogelijkheden op bepaalde plekken niet.   

Afgelopen weekend stonden er twee wedstrijden op het programma: Omniworld thuis, en Lycurgus uit. Zaterdag wonnen we met 3-1 terwijl we zondag met dezelfde cijfers verloren. De Champions League komt eraan, 6 november thuis tegen de winnaar van vorig jaar: Zenit Kazan uit Rusland en een week later naar Italië voor de confrontatie met Piacenza. Positief gestemd met de blik onvoorwaardelijk op zaterdag gericht.  

Dirk

Voor een samenvatting van de uitwedstrijd in Groningen kun je klikken op de onderstaande link:

http://player.nos.nl/index.php/media/play/tcmid/tcm:5-434464/

Reacties ( 3 )

Supercup

Aangemaakt op:30-09-2008, 18:45. Gewijzigd op:30-09-2008, 20:56

Afgelopen zondag zou mijn eerste wedstrijd worden in de eredivisie, ofwel A-League. Ik mocht om de supercup spelen, met Dynamo tegen Orion.
In een vol Omnisportcentrum in Apeldoorn, met 1400 mensen op de tribune zou ik mijn debuut gaan maken. Een mooie climax van jaren veel reizen, trainen en investeren.

Natuurlijk gespannen, relativeren heeft geen enkele zin. Op de scheidsrechterstafel zie je de supercup staan, en om je heen kijkende merk je toch dat het wel degelijk om een grote prijs gaat.

Na de 1e set de spanning van me afgespeeld te hebben kwam ik lekker in mijn spel. Het 'als-het-maar-niet-fout-gaat' - denken werd vervangen door het 'wat-kan-ik-doen-om-die-bal-wel-goed-te-pakken'- denken. Een ogenschijnlijk simpele omschakeling die je alleen kunt maken als je lekker in je spel zit.

De eerste set werd verloren, de sets daarna hebben we zonder echt goed spel de wedstrijd naar ons toegetrokken. Met een 3-1 overwinning mocht ik voor het eerst in mijn leven een grote prijs de lucht in steken. Een onbeschrijfelijk gevoel dat gedeeld wordt met je team, de mensen op de tribune en in het bijzonder mijn ouders en zus. Een mooi moment waar ik nog vaak aan terug zal denken.

Ik kan niet ontkennen dat dit toch naar meer smaakt!

http://player.nos.nl/index.php/media/play/tcmid/tcm:5-423321/category/sport/

Dirk
Reacties ( 2 )

Een nieuwe start

Aangemaakt op:25-09-2008, 20:41. Gewijzigd op:25-09-2008, 20:43

Inmiddels is de voorbereiding op de nieuwe competitie in volle gang. Na terugkomst uit Brno heb ik een weekje vrij gehad om mijn zinnen te verzetten, en fysiek bij te komen. Toen ik vanuit Schiphol in de trein terug naar Tilburg zat, en voor de laatste keer gedag had gezegd tegen mijn teammaten van Jong-Oranje, merkte ik pas hoe zwaar alles voelde. Ik had echt alles gegeven de twee weken daarvoor. Zowel fysiek als mentaal zat ik er behoorlijk doorheen. Van de ene in de andere emotie. Van de ene naar de andere training. Van de ene naar de andere wedstrijd. Een twee weken durende cirkel, die aardig slopend was te noemen. Een prachtige ervaring die ik de rest van mijn leven bij me zal dragen, maar na die twee weken was een periode van rust van harte welkom.  

Dat weekje rust deed me goed. Na een aantal dagen begon het toch alweer te kriebelen: ik had ontzettend zin om bij mijn nieuwe club te beginnen. Ik had vrij gekregen tot maandag de 15^e, maar op de 14^e speelde we met Dynamo in Swalmen (Limburg) tegen Halen, dat uitkomt in de hoogste afdeling van België. Toch maar besloten af te reizen naar Swalmen en zo mijn debuut te maken bij Dynamo in een kleine, doch zeker gezellige sporthal in het zuiden des lands. In de tweede set werd ik ingebracht en speelde, na een weekje rust, een lekkere wedstrijd. Je merkt dat het balgevoel en het niveau niet verdwijnt na een weekje rust, en dat je lichaam weer volledig is uitgerust. De wedstrijd wisten we met 3-1 winnend af te sluiten. 

Die avond terug naar Tilburg en mijn spulletjes gepakt voor de volgende dag: ik zou dan in gaan trekken in mijn appartement in Apeldoorn. Van kasten en ander meubilair was geen sprake dus hield ik het voorlopig maar even bij alleen kleding. 

Vanaf die maandag was het weer vol aan de bak. 2 uur per dag krachttraining en 3 uur baltraining. Pittig, maar ontzettend leerzaam. Ik merkte dat ik per (kracht)training veel leerde, en voelde me ook ondanks de spierpijn behoorlijk fit.Naast de dagelijkse trainingen speelde we donderdag een oefenwedstrijd in Almere tegen Omniworld, die we met 4-1 winnend wisten af te sluiten. Vrijdagmiddag waren we te gast bij de Davis Cup, tennis, in het Omnisport in Apeldoorn en de volgende ochtend gingen we als teamactiviteit een potje golfen. Afgelopen zondag speelde we in St. Athonis een demowedstrijd ter gelegenheid van de opening een nieuwe sporthal van de plaatselijke vereniging Activia. De tegenstander die dag was Moerser S.C. en die waren een maatje te groot: 3-1 verlies.  

Deze week staat alles in het teken van de voorbereiding op de Super Cup, die aanstaande zondag om 14.00 uur gepland staat in het Omnisport, Apeldoorn. Tegenstander is Orion uit Doetinchem. 

Hard trainen, en dat zondag bekronen met de Super Cup lijkt me wel wat!  

Dirk
Reacties ( 2 )

Bronze Medal Match: NED - RUS

Aangemaakt op:10-09-2008, 13:00. Gewijzigd op:10-09-2008, 13:00

Eenmaal thuis zijn de zaken wat makkelijker te overzien. Met dat motto heb ik toch maar even gewacht met schrijven. Na de deceptie tegen Frankrijk waren we als team mentaal gesloopt. Een verliespartij was bij mij nog nooit zo hard aangekomen. Dan sta je 12-11 voor, hoorde ik later, en dan verlies je binnen 1 minuut een plek in de EK-Finale. Ik sprak met Joop Alberda na de wedstrijd in de bus.. "deze wedstrijden moet je leren spelen, jongen", zei hij. "Wij hebben ooit 10 jaar moeten trainen voor 1 punt in de 5e set, dat één idioot die bal tegen de antenne slaat," voegde hij eraan toe. Gelijk had hij, maar de appel werd er niet minder zuur om.

Je verwacht de boel wel een beetje te relativeren als je met hartslag 180 in je bed ligt te stuiteren, met liters adrenaline door je bloed stromende. Helaas.. al had je mij 10 slaappillen gegeven, had ik nog geen oog dicht gedaan. Met krapjes 2 uur slaap achter de rug hadden we besloten de ochtendtraining van 8 tot 9 maar te laten schieten. Rekken en strekken buiten in het zonnetje op een grasveld leek ons geschikter. Echt best voelde ik me niet, we hadden vandaag een EK-Finale kunnen spelen... het liet me maar niet los.

Om 14.00u zaten we in de bus, en wist ik toch de knop met de opdruk 'omzetten' te vinden en wist ik me volledig te focussen op de wedstrijd: er viel wel degelijk nog wat te halen. Brons en een plekje bij het WK Junioren in 2009. De Russen, apart volk.. maar vooral ontzettend lelijk. Lange werphengels die maar nauwelijks door de deuren paste, die beschrijving vind ik alles omvattend te noemen. In de bus kwam ik er trouwens ook nog achter dat ze redelijk stonken, maar dat terzijde.
Niet om het een of het ander, maar een Rus is stug, en zo speelt hij ook volleybal. Net als Wit-Rusland moeten wij niks van dat spelletje hebben.

In de videoanalyse hadden we dan ook duidelijk afgesproken maar niet mee te gaan in dat spel: hoog en hard op de buitenkanten. Dat zouden we geheid verliezen. Toch werden we gaande de wedstrijd gedwongen meer over de buitenkanten te spelen omdat onze aanvalskracht, het midden, aardig werd afgestopt door de eerder genoemde werphengels aan de overkant.
 
De eerste set werd 25-23 verloren. Later op de video zag ik terug dat de laatste bal die wij serveerde toch daadwerkelijk op de lijn viel, over een zure appel gesproken...
De tweede set werd op 29-27 beslist door een technische fout van de libero aan de overkant. Hopend dat dit ons dan dat extra zetje zou geven deed ik nog een laatste keer een oproep aan meneer adrenaline en verbeet ik nog een keer de pijn van mijn lichaam. Het mocht niet baten, de pijp was leeg. Met een 3-1 verlies zag ik aan de overkant de Russische vlag gehesen worden en een stel werphengels door het veld springen. Het deed pijn, we verloren geen brons, we hadden de kans op goud al eerder verloren.

Pleisters op de wonden zijn een mooie uitvinding en daarom kregen wij die ook na deze wedstrijd. Alleen de nrs. 1 en 2 plaatste zich rechtstreeks voor het WK. Dit omdat niet Frankrijk, maar India het WK Junioren gaat organiseren.

Met opgeheven hoofd heb ik Brno verlaten en ben ik weer terug in Nederland. Als 3e op de lijst van 'best receivers' (beste pass-ers) heb ik mijn taak naar behoren uitgevoerd.

Aan de horizon zie ik India verschijnen, ik moet alleen nog een flink stuk lopen.. maar dat heb ik ervoor over.

Reacties ( 5 )

Halve finale: NED - FRA

Aangemaakt op:07-09-2008, 00:09. Gewijzigd op:07-09-2008, 12:31

Zojuist terug gekomen in ons hotel na een marathonpartij tegen Frankrijk, 3-2 verloren. We begonnen de wedstrijd met volleybal van absoluut Europees topniveau. Blok - verdediging is onze kracht en dit hebben we in de eerste 2 sets goed laten zien; 2-0 voor. 

Emotioneel en fysiek hadden we erg veel gegeven in deze sets. In de derde set konden we onze intensieve spel niet doortrekken en keken we al snel tegen een grote achterstand aan. We verloren met 25-22. In de vierde set trokken we, helaas, het niveau van de derde set wel door. We kwamen de klap niet meer te boven, en de Fransen speelde absoluut erg goed. Verdedigend pakte ze stuk voor stuk hun balletje en kwamen ze in de rally vaker als winnaar uit de bus. Terwijl dat toch ons wapen hoort te zijn. Zij wisten zeer goed te anticiperen op ons spel en konden ons zo pakken op onze 'zwakke' punten. 

De vijfde set volgde: een loterij. Na achter gestaan te hebben kwamen we terug tot 12-12, wat er daarna gebeurde is in een waas aan me voorbij gegaan. Toen zag ik 12-15 op het scorebord staan.. ik stopte met dromen en kwam terecht in de keiharde werkelijkheid.

Weg droom, niet weg toernooi. Morgen Rusland.. Kans op onze bronze medaille en kwalificatie voor het WK in Frankrijk volgend jaar.

Met een brok ik mijn keel zoek ik mijn bed op, morgen weer een kans...

Dirk
Reacties ( 9 )

NED - FRA

Aangemaakt op:05-09-2008, 21:24. Gewijzigd op:06-09-2008, 13:17

Het was gisteren alweer dat we moesten aantreden tegen 'les bleux', het altijd sterke Frankrijk.In de ranking hadden we gezien dat we aan een setje genoeg zouden hebben voor een plekje in de halve finale. maar dan zouden we nog afhankelijk zijn van het resultaat van concurrent Kroatie. Voor de zekerheid zouden we er dus 2 moeten winnen.
De Fransen, die niet met hun opstelling startte van de voorbijgaande dagen, hadden zich als groepshoofd al geplaatst voor die halve finale. Maar wij moesten het nog wel even flikken. We speelde de eerste 2 sets solide side-out spel met een goede blok en verdediging. Hetgeen resulteerde in een dik verdiende 2-0 voorsprong. De derde set ging verloren, en in de 4e herpakte we ons door met 26-28 te winnen. 

Toen werd het afwachten op de loting die om 23.00u plaats zou vinden. We zouden de nrs.1 van de beide pouls kunnen loten. Wij werden gekoppeld aan Frankrijk. Morgen om 20.00u stopt het dromen en gaan we er alles aan doen om verder te dromen. Een medaille lonkt, om de kleur moet alleen ontzettend hard gestreden gaan worden dit weekend. Wij zijn er klaar voor !! 

Dank voor al jullie lieve reacties !! 

Dirk

Met hulp van Floor lukt het dan toch.. de link is : http://www.ceskatelevize.cz/vysilani/03.09.2008/
De datum in de link zal wel anders zijn. Maar dat vinden jullie wel.
Reacties ( 12 )

NED - CZE

Aangemaakt op:03-09-2008, 21:51. Gewijzigd op:04-09-2008, 10:49

Gisteren heerlijke rustdag gehad. Alle jongens mochten met de meegereisde ouders de middag doorbrengen. Even iets anders aan het hoofd was een goede remedie tegen het verlies van een dag eerder. 
Vandaag met een heerlijke rustdag in de benen mochten we aantreden tegen het thuisland Tsjechie. De wedstrijd werd live uitgezonden op de nationale televisie van Tsjechie. 

Na 1 uur en 20 minuten zaten we weer in de bus terug naar het hotel met een dikke 3-0 winst op zak (25-16, 25-15 en 25-19) En dat was nodig om nog in de race te blijven voor een plek in de halve finale. Morgen zullen we dan zowieso sets moeten pakken tegen regerend europees kampioen Frankrijk, dat al verzekerd is van een plek in de halve finale. 

Alle neuzen dezelfde kant op een vechten voor een droomplekje in de halve eindstrijd van het EK. 

Tot morgen.

Dirk
Voor geinteresseerden voor statistieken en foto's kun je kijken op www.cev.luvia ' volleybal' en 'european championships junior' kun je die terug zien.  
Reacties ( 8 )

NED - BLR

Aangemaakt op:02-09-2008, 11:05. Gewijzigd op:02-09-2008, 11:05

Na een moeilijke wedstrijd waarin we maar niet in ons spel konden komen hebben we gisterenavond met 3-1 van Wit-Rusland verloren. Fysiek sterke jongens, met veel power op de buitenkanten.
Hun spelletje ligt ons absoluut niet. Ze dwongen ons andere dingen te doen, waar wij gisteren helaas niet toe in staat waren.

Vandaag hebben we een rustdag, waarin ik ook even tijd kan doorbrengen met mijn ouders die meegereist zijn uit Nederland.

Morgen om 17.30 spelen we tegen gastland Tsjechie. We zullen met 3-0 moeten winnen om nog een goed uitzicht te behouden op een plek in de halve finale. Grootste concurrenten om die plek zijn Frankrijk en het eerder verslagen Kroatie.

Alle hens aan dek de komende dagen en knokken voor een goede uitkomst: de halve finale!

Tot morgen.

Dirk
Reacties ( 4 )

NED - CRO

Aangemaakt op:01-09-2008, 16:22. Gewijzigd op:01-09-2008, 16:39

Gisteren werd in een thriller met 3-2 gewonnen van Croatie. 2-0 voor, toen werden we geveld door 2 blessures van onze diagonaal en middenman, een fikse tegenvaller. Even van slag moesten we terug weten te komen is het ritme. toch doorgevochtend en winnend weten af te sluiten, 15-11 laatste set. vanavond om 20.00u is wit-rusland aan de beurt.
ik hou jullie op de hoogte.
Dirk
Reacties ( 7 )

NED - SLO

Aangemaakt op:30-08-2008, 23:17. Gewijzigd op:30-08-2008, 23:17

Zojuist gearriveerd in ons hotel in Brno met een 3-0 overwinning op zak. Overtuigend hebben we gewonnen van Slovenie dat enigzinds fabank tegen ons speelde. Hoge servicedruk met name. Met 25-18, 25-21 en 25-18 op de scoreborden hebben we zakelijk en erg goed gespeeld.

Morgen volgt Croatie dat een goede indruk achterliet door Wit-Rusland met 3-1 te verslaan.

Een goed begin is het halve werk, en vandaag hebben we laten zien dat we er klaar voor zijn.

Ik houd jullie op de hoogte!

Dirk
Reacties ( 2 )

Goed spelen is niet genoeg

Aangemaakt op:25-08-2008, 21:18. Gewijzigd op:01-09-2008, 16:43

Inmiddels zit de stage tegen Duitsland erop. Resultaat: twee keer verloren, een keer gewonnen. Het wedstrijdverloop had steeds opnieuw veel weg van de wedstrijden tegen België. Met goed spel is het door de set heen stuivertje wisselen, zij een puntje voor en dan wij weer. Maar als de 20-puntengrens wordt bereikt veranderd bij ons het spelbeeld. Zo verloren we de 2^e wedstrijd met 3-0, drie keer 25-27. Kansen gehad om elke set naar ons toe te trekken.  

Geen angst, geen twijfel. Misschien ontbreekt slechts de routine om het af te maken. Een stukje handigheid, noem het in zekere zin ‘slimheid’. Aan de andere kant valt er ook wat te zeggen over de tegenstander. In zekere zin ben je afhankelijk van de kwaliteit van de tegenstander, Duitsland behoort tot de top van Europa. Als er een wedstrijd gespeeld wordt tussen twee teams heb je de controle over je eigen spel, je eigen afspraken. Maar je bent ook een stukje afhankelijk van de vorm van je tegenstander. Maken nou juist zij, of wij dat ene foutje boven de 20?   

Je kunt wel enige invloed uitoefenen op het feit dat wij het niet zijn. Wordt het spannend.. ? Maak collectieve afspraken om de tegenstander te bestrijden. Een stukje extra zekerheid, of duidelijkheid. Natuurlijk kan er dan nog iets fout gaan, maar dan kunnen we niet zeggen dat we er geen duidelijke afspraak over hebben gemaakt.  

Aanstaande woensdag vertrekken we rond 19.30 richting Brno. We komen daar dus laat aan, volgende ochtend trainen en in de avond spelen we een oefenwedstrijd tegen Tsjechië.We hadden gehoopt de afgelopen 2 weken nog te oefenen tegen Frankrijk, Polen en Servië. Dit is niet gelukt. Om te wennen aan de hal, de omgeving, de temperatuur en om de spieren los te werken na de vliegreis hebben we die wedstrijd gepland.    

3 poulewedstrijden, rustdag, 2 poulewedstrijden, rustdag, halve finale en dan 7 september de finale. Met als doel om bij de eerste 2 van de poule te komen en de halve finale te spelen zetten we vandaag en morgen de puntjes op de i. Dan kunnen we niks anders doen als alles geven wat we in ons hebben en zonder angst en twijfel in Brno laten zien wat we waard zijn.  

Jullie kunnen ons volgen via www.nevobo.nl of www.volleybalkrant.nl 
of via de officele site van het EK
http://www.cev.lu/mmp/online/website/highlights/index_EN.htmlop deze laatste site kun je de score live volgen.  

Dirk
Reacties ( 3 )

Zoeken naar de perfecte wedstrijd

Aangemaakt op:02-08-2008, 02:59. Gewijzigd op:02-08-2008, 03:04

Mijn eerste trainingsweek met Jong-Oranje zit er weer op. Drie weken vakantie gehad en op Kreta even mijn zinnen verzet. Na de oefenwedstrijden tegen België waren er verschillende gevoelens. Ja, we hadden leuke dingen laten zien… maar konden het niet afmaken. Toch een essentieel onderdeel van het winnen van een wedstrijd. De oorzaak konden we er niet voor vinden. Aan het einde van de sets wilde het niet lukken, spanning is het niet te noemen, misschien wel té gretig. We wonnen de eerste wedstrijd met 3-2, daarna wisten we er geen enkele meer winnend af te sluiten.  

Samen gingen we op zoek naar antwoorden, dit mag ons op het EK niet gebeuren. Je praat, fantaseert, visualiseert en droomt over de ideale wedstrijd. Realiserend dat je afhankelijk bent van elkaar en moet zorgen dat alle neuzen één kant op staan. Als een hecht blok dat niet te breken is, wat er ook gebeurt. Het creëren van een klimaat dat het ‘wij-gevoel’ steeds het middelpunt is. Ervoor zorgen dat we niet spelen om niet te verliezen, maar spelen om te winnen… ongeacht de stand.  

Zo langzamerhand kom je erachter dat hoe hoger het niveau is, hoe kleiner de verschillen zijn. Het cliché zegt dat het ‘om de details’ gaat, ik moet zeggen dat ik dat steeds meer begin te ervaren. Niet het team met de meeste kwaliteit wint, maar het team dat deze kwaliteit het beste naar voren kan brengen. De perfecte mix kan worden gevonden tussen karakters en volleybalkwaliteiten. Door noeste arbeid, passie en de onvoorwaardelijke wil om voor elkaar te vechten moet het zorgen voor een medaille op het Europees Kampioenschap. 

Na drie weken vakantie ben je niet alleen fysiek, maar ook mentaal drie weken weggeweest. Het is zoeken naar de ‘flow’ van goed volleybal spelen. Afhankelijk van het niveau van je teamgenoten kan het voor iedereen frustrerend zijn dat het nog even niet wil lukken. In je achterhoofd wetende dat we het wel kunnen. Nog een trainingsweek in de Sporthallen Zuid (Amsterdam) voor de boeg, twee trainingsstages tegen Duitsland en Turkije, en dan hoop ik met alles wat ik heb dat we gaan vlammen op het EK in Brno. Met op papier een gunstige loting: Nederland, Frankrijk, Kroatië, Tsjechië, Slovenië en Wit-Rusland hoop ik dat dit ons EK wordt.  

Een planning moet uitgestippeld worden om in de eerste week van september zeven perfecte wedstrijden achter elkaar te spelen…  

Dirk
Reacties ( 2 )

De zomer is begonnen

Aangemaakt op:29-06-2008, 18:15. Gewijzigd op:29-06-2008, 18:19

Geslaagd voor mijn havo-examen en hersteld van een enkelblessure opgelopen in st. Athonis, kan ik nu eindelijk beginnen met volleyballen. 2 weken geleden zijn we met Jong-Oranje begonnen in de voorbereiding richting het EK in Brno, Tsjechië. De afgelopen 2 weken trainden we maandag t/m vrijdag van 15.00u tot 19.00u in Amsterdam. Komende week kunnen we ons meten met de nr. 3 van Europa, België. Een team waar we erg leuke wedstrijden tegen hebben gespeeld. Precies op tijd fit om 5 wedstrijden in 1 week te spelen. Vanaf afgelopen woensdag heb ik pas vol mee kunnen trainen. Opgerekte enkelbanden vergen meestal 5 tot 6 weken herstel. Door goede begeleiding is het ons gelukt toch de komende stage tegen België te halen.  

Ik heb er erg veel zin in. Met een nieuwe hoofdtrainer, Arnold van Ree, is het goed veel wedstrijden op topniveau te spelen in de voorbereiding naar een groot toernooi. Zodat de afstemming onderling optimaal zal zijn op het moment dat het erop aankomt.  

Eens kijken of we de stijgende lijn die we ingezet hebben tijdens het
EK-Kwalificatietoernooi in Oostenrijk voortgezet kan worden.  

Ik ben er klaar voor…  

-1 juli: EVV Elburg, in “´t Huiken”, Lange Wijden 33, 8081VS Elburg (19.30 uur)

- 2 juli: Volley’68 Losser, in “de Fakkel”, Gronausestraat 107, 7581CE
Losser (19.30 uur)

- 3 juli: D.O.C. STAP Orion, in “Rozengaarde”, Bezelhorstweg 115, 7002CC Doetinchem (19:30 uur)

- 4 juli: DSVV Punch, in “TU-Sportcentrum Delft”, Mekelweg 8, 2628CD Delft (19:30 uur)

- 5 juli: VTC Tornado Vijlen, in “de Grenslandhal”, Aan de Weverij 105, 6291KJ Vaals (16:00 uur)
Reacties ( 1 )

Een mooie afsluiting, en het vizier gericht op de toekomst

Aangemaakt op:13-05-2008, 16:09. Gewijzigd op:13-05-2008, 16:22


19 april was de laatste wedstrijd in de B-League. We speelden met Sliedrecht Sport tegen de nr. 2 Inter Rijswijk en sloten het seizoen in stijl af: 3-2 winst. Een wisselvallig seizoen met uiteindelijk een goede afloop. Spelers die onverwachts vertrokken, en soms tegenvallende resultaten. Als team hebben we bewezen over ‘Sliedrechtse veerkracht’ te beschikken, en het seizoen te redden door een goede reeks van overwinningen aan het einde neer te zetten. Dat was erg mooi want de club Sliedrecht Sport hoort gewoon thuis in de B-League. Met een fijn gevoel kon ik zo afscheid nemen van de club, de doelstelling was bereikt en zo kon ik verder gaan kijken naar mijn eigen toekomst als volleyballer.  

Er brak een moeilijke periode aan. Moeilijke keuzes en beslissingen moesten genomen worden, om volgend jaar de maximale progressie te maken. Ga ik hoog inzetten of wil ik liever rustig aan het niveau van de A-League wennen? Uiteindelijk heb ik voor het eerste gekozen en ga ik volgend jaar spelen bij Piet-Zoomers/D in Apeldoorn, waar ik ook zal gaan wonen. Veel en hard trainen om zo aan het niveau te wennen. Een ontzettend mooie uitdaging waar ik veel zin in heb. Piet-Zoomers/D… 11-voudig landskampioen, maar een club waar men reëel blijft, geen vedettegedrag. Niet ‘zomaar’ even die titel binnenhalen maar hard werken en met passie spelen.  

Eerst mijn Havo-examen halen, dan het zomerprogramma in met Jong-Oranje en dan in augustus/september beginnen bij Dynamo. Met Jong-Oranje spelen we eind augustus het EK onder 21 in Brno, Tsjechië. Ik zie er geen één land bijzitten die ons alle hoeken van het veld kan laten zien. Op de EK-Kwalificatie hebben we bewezen een hecht collectief met veel kwaliteit te zijn en bovenal: voor elkaar willen werken. We wonnen in Steinbrunn, Oostenrijk met 5 keer 3-0 en plaatsten ons zo overtuigend voor het EK. Als we de ingeslagen weg met dit tempo blijven bewandelen sluit ik niet uit dat we grote kans hebben op een medaille op de EK deze zomer.  

Ik houd jullie op de hoogte. 

Dirk

http://www.brabantsdagblad.nl/sport/inboxsport/3093051/De-bondscoach-gaf-Sparidans-het-zetje.ece

http://www.destentor.nl/sport/grootapeldoorn/3093941/Sparidans-knijpt-af-en-toe-in-zijn-arm.ece
Reacties ( 0 )

Team 1 Sliedrecht Sport

Aangemaakt op:05-10-2007, 15:12. Gewijzigd op:06-10-2007, 12:44


Dit seizoen mag ik weer een jaartje in de Stoep spelen!
Met Sliedrecht Sport zijn we gepromoveerd naar de B-Leaugue. Zij het aan het eind van het seizoen met enige mazzel, maar ach.. je speelt niet voor niets voor Sliedrecht.Een groot feest brak los toen bleek dat Peelpush thuis gewonnen had van Visade en wij uiteindelijk rechtstreeks naar de B-League promoveerde.

De tijd daarna was een rumoerige tijd. Oogappel uit eigen opleiding, Ruben van Mourik moest vertrekken en in zijn plaats kwam Willem op ’t Hof. Ook steunpilaar Gert-Jan Toonen moest vertrekken en in zijn plaats kwam Sebastiaan Bakker. Ik vond het vooral moeilijk dat twee jongens met zo’n Sliedrecht verleden en Sliedrecht-hart weg moesten. Buiten dat het geweldige kerels zijn, hebben ze ook een geweldige drive voor het spel volleybal.Hoeveel waarde dat kan hebben voor een team.. ik vind dat dat vaak onderschat wordt. En dat is ook gebleken, anders promoveer je met zo’n jong team niet naar de B-League. Gelukkig zijn er ook nog een aantal jongens gebleven van vorig jaar. Heren van den Hoogen, Nijmeijer, Stiekema, Valk, Elbers, de Boer, en niet te vergeten Kroon tekende bij.Weer een ongelofelijk jong team, maar met in mijn ogen een drive die ons nog veel punten in de Stoep en daarbuiten gaan opleveren. In de eerste wedstrijd tegen Inter Rijswijk uit bleek al dat we tot veel in staat zijn.

Met de onvoorwaardelijke steun van Ad Slieker en Peter van den Berg op de bank verloren we net met 3-2. Maar 1 zwaluw maakt nog geen zomer. We zullen elke wedstrijd in moeten gaan als underdog en strijden voor wat we waard zijn, dan zijn wij tot mooie dingen is staat. 

Dirk Sparidans   
Reacties ( 2 )

Een prachtige ervaring met een pijnlijk einde

Aangemaakt op:05-10-2007, 14:48. Gewijzigd op:05-10-2007, 14:51


Alweer een tijdje geleden dat ik iets van me heb laten horen.
Na de EK hebben we nog doorgespeeld en getraind. Toernooi in Civita Castellana, bij Rome, trainingsstage in Amersfoort tegen Belgie, en 8-landentoernooi in Duitsland.Ook had ik nog de eer om mee te spelen met Jong Oranje in de WK-Kwalificatie in Bardejov, Slowakije.

In de aanloop naar dat toernooi kwam de ploeg van Brazilie naar Nederland toe. We zaten in de kazerne van Amersfoort samen op een verdieping met die Brazilianen.Een geweldige week. Ontzettend zwaar, veel indrukken, veel presteren en vooral.. genieten.Elke ochtend trainen, dan slapen en dan ’s avonds de bus in naar de wedstrijd.De wedstrijden werden over het hele land gespeeld. We vertrokken zo vanaf de kazerne naar.. ergens in het land.
Groots pakte sommige verenigen het aan. In Middelbeers zat de hele hal vol met mensen, en omdat het redelijk dicht bij mij in de buurt was, waren er veel vrienden en bekende. In Renswoude hadden ze er in mijn ogen, een ongelofelijke ‘happening’ van gemaakt. Met zoeklichten, een fanfare en veel publiek. Een wedstrijd die ik niet snel zal vergeten.

Het was mentaal een hele ommezwaai. Van beste libero onder 19 van Europa, naar een ‘nobody’ bij de jongens onder 21. Ik had voor mijn gevoel een soort eer hoog te houden. Overal waar ik speelde voelde ik bij een fout die ik maakte dat mensen naar me keken, althans.. dat dacht ik te voelen. We speelde 6 keer tegen Brazilie, en wisten 1 keer met 3-2 te winnen. In de laatste wedstrijd wonnen we de laatste set met 15-13. Toen weekendje rust en daarna aantreden voor weer zo’n zelfde week, alleen dan 5 wedstrijden tegen Duitsland. Weer veel met de bus door het hele land heen. We speelde een mooie wedstrijd in Doezum. Daar was toen het fameuze Doezum-toernooi en wij mochten daar een wedstrijd spelen. Met veel mensen van je leeftijd op de tribune gaf dat een extra druk. Maar het was een geweldige ervaring.

We reisde zo voel goede moed af naar Bardejov, waar de eerste wedstrijd meteen raak moest zijn. We moesten 1^e worden in een poule van 5. Nederland, Italie, Oostenrijk, Slowakije en Kroatie. 1^e wedstrijd: Italie. We moeten ze bestrijden als een team, en niet-nederlands spelen. Zij zijn bang om fouten te maken, wij moeten… wat er ook gebeurt als een team blijven spelen. Ons niet gek laten maken. Niet in hun val trappen.Alles waar we vooraf voor gevreesd hadden gebeurde in die wedstrijd. We verloren van Italie.. van ons goede gevoel dat we hadden overgehouden van de voorbereiding bleef niets over.Italie maakte 1-0 en ging de rest van het toernooi met z’n alle in de goal liggen. Daar zijn ze namelijk verdomd goed in… Wat ik hoop dat we geleerd hebben aan dat toernooi? Dat we dingen doen waar we verdomd goed in zijn. En geen dingen doen waar we verdomd slecht in zijn.  
Reacties ( 0 )

De eerste bouwstenen voor de toekomst

Aangemaakt op:02-06-2007, 17:34. Gewijzigd op:02-06-2007, 17:43

EKJ Wenen 2007

Een EK mogen spelen op deze leeftijd is een voorecht. Om dan ook nog eens kans te maken op een WK ticket naar Mexico, daar konden we alleen over dromen. Ons doel… het WK halen. Vol goede moed begonnen we in de eerste wedstrijd tegen Estland. De eerste set was te vergelijken met de 2^e set in Turkije tegen Turkije. Daar werd het 32-30, hier was de uitslag 31-29. Een dubbeltje op z’n kant dus. Je kunt zeggen dat dit geluk was, maar ik ben van mening dat het team met de breedste basis aan kwaliteiten geen geluk nodig heeft om spannende sets te winnen. Wij waren kwalitatief een stuk beter dat de jongens van Estland aan de overkant. Daardoor wonnen we de eerste set, en gingen set 2 en 3 min of meer vanzelf.
Toen Italië, en daar lag de sleutel tot succes. Als we deze wedstrijd winnend hadden afgesloten hadden we Rusland getroffen in de kwart finale. Hier hadden we beduidend meer kans gehad als tegen de latere kampioen Frankrijk. 15-12 laatste set, en toen konden we nog maar een ding; als underdog vechten wat we waard waren tegen latere kampioen Frankrijk. Ondanks het 3-0 verlies heb ik een enorm goed gevoel over gehouden aan deze wedstrijd. We vochten als team en coachen alleen vooruit i.p.v. elkaar verwijten te maken uit het verleden. We bleven een team. Ik heb er vrede mee dat we van Frankrijk verloren hebben. Spelen we nog 100 keer tegen ze in deze formatie, winnen we er misschien 10. 90% kans dat we verliezen. 10 % kans dat we winnen, en voor die 10 % hebben we allemaal keihard geknokt en daar heb ik mooie herinneringen aan over gehouden. Dat is iets waar je, als team, in de toekomst op kan bouwen.Toen volgde de mooiste wedstrijd… Servië! Deze wedstrijd had alles in zich om uit te mondden op een echte kraker.. 18-16 laatste set in ons voordeel. Dat we ons zo konden opladen voor deze wedstrijd is me alles meegevallen. Een groot compliment en weer iets waar we op kunnen bouwen.
Tegen Duitsland heb ik een wreed gevoel over gehouden. We hebben ons laten bespelen door die Duitsers. Daar waar wij zenuwachtig werden omdat we dichter bij winst kwamen, daar speelde zij het spelletje clean. Op z’n Duits. Zij leken geen zenuwen te kennen. Dat is eenmaal een uitstraling van  Duitsers, kill en zakelijk. Zo zitten wij Nederlanders niet in elkaar, wij zijn emotioneel en hebben een wilskracht die tegelijkertijd ook onze valkuil kan zijn.
Wat te doen als we dicht bij winst komen… als we dat onder controle krijgen kunnen we wedstrijden die we nu net verloren in het vervolg gaan winnen. Als wij onze zenuwen in bedwang hadden gehouden en rustig hadden afgewacht hadden we ze gepakt. Want dan hadden we namelijk een voorsprong gehad; wij speelde met emotie.. zij niet!
We hebben heel veel geleerd van dit toernooi, als team. We weten nu hopelijk dat we de belangen van elke wedstrijd hoog in het vaandel moeten hebben staan willen we ons scharen bij de beste van de wereld.
Voor mij persoonlijk kwam er wel een prijs bij; de mooiste uit mijn nog jonge carrière, beste libero van Europa onder 19 jaar. Een kroon op het harde werken van vele mensen, mijn ouders, trainers en alle mensen die daaraan mee hebben geholpen. Mijn mooiste toernooi had een mooi einde en een mooi begin voor de toekomst! 

Dirk Sparidans   
Reacties ( 0 )

Blauw met witte kleuren..

Aangemaakt op:22-03-2007, 15:03. Gewijzigd op:05-10-2007, 15:20

Sliedrecht Sport.. ,,daar zou ik echt nooit voor willen spelen.'' Arrogante ballen, geen respect naar tegenstander en scheidsrechters. Nee, dat was niet mijn club. Ik hoor het mezelf nog zeggen. Ik speelde bij Sarto en had net de finale Open Club B-Jeugd verloren, tegen Sliedrecht Sport. Sarcastisch kwamen de eerste vragen al: ,,Volgend jaar Sliedrecht Sport??'' Ik antwoorde letterlijk zoals hierboven staat geschreven. Nooit zou ik dat shirt aantrekken.
Het jaar daarop speelde ik bij Hajraa in Eindhoven, mijn eerste jaar als libero. Ik maakte de overstap van spelverdeler 1e klas naar libero 2e divisie. Ik heb ontzettend veel geleerd van de jongens en van de trainer Wim Koch. Hij kon me de hemel in prijzen om mij vervolgens nog harder de grond in te boren.
En ja hoor, wie kwam ik tegen in de competitie.. Sliedrecht Sport. Ik keerde terug in Sporthal de Stoep waar ik als klein mannetje het regelmatig aan de stok had gehad met 2 van mijn tegenstanders: Ruben van Mourik en Roy Kroon.
Ik speelde in Sporthal de Stoep mijn beste wedstrijd tot dan toe. Ik speelde nog één keer beter, in Eindhoven, thuis tegen Sliedrecht Sport. We wonnen met 3-1 van Sliedrecht dat op dat moment ruim bovenaan stond. Wij vochten tegen degradatie en zij voor promotie naar de 1e divisie. Wij gingen roemloos ten onder en zij slaagden.
Soms kropen ze door het oog van de naald had ik het idee. Maar ja, die gasten komen uit Sliedrecht.. 'en dan komt alles wel goed'.
Aan het einde van het seisoen speelden wij met Jeugd Oranje op het Krimpen toernooi. Daar kwam ik de misters Sliedrecht Sport weer tegen; Ruben van Mourik en Roy Kroon. Uitgerekend zij vertelde mij dat hun libero ging pass-en lopen in het tweede.
Op een zondag kwam hoofdtrainer Ad Slieker kijken in het KNVB Centrum in Zeist. Zijn dochter speelde bij Jeugd Oranje en zo kwam hij ook bij ons kijken. Hij vroeg mijn, op dat moment teamgenoot, Jon Stiekema of hij bij Sliedrecht wilde komen spelen. Jon en ik waren en zijn nog steeds niet alleen teamgenoten maar ook goede vrienden, en zo bespraken we onze toekomst als volleyballer:
Tuurlijk! Zonder twijfel gaf hij mij antwoord op de vraag of hij dat wilde.
,,Maar... het is wel Sliedrecht Sport'', zei ik. ,,Nou en, het is toch eerste divisie'', antwoorde hij. Dat is waar, dacht ik.
Ik ging daar meetrainen omdat ik er ondanks alles een goed gevoel bij had. Ik had nog nergers anders mee getraind. Mijn gevoel klopte en na de eerste training bij de vijand Sliedrecht Sport zat ik met mijn vader terug in de auto en kon alleen nog maar met lof spreken over Sliedrecht Sport.
Dit schrijvend vind ik het moeilijk dat gevoel van toen op te roepen. En dat heeft maar één reden: ik heb een geweldige tijd bij Sliedrecht Sport en kan niet geloven dat ik ooit heb kunnen denken als de openingszin van dit stukje!
 
Dirk
Reacties ( 0 )

Stellen we nou iets voor?

Aangemaakt op:21-03-2007, 16:36. Gewijzigd op:22-03-2007, 11:37


4^e in Zweden.. een mooi resultaat maar wat hebben we er nou aan?
Het was een geweldige ervaring, dat is wat we eraan hadden. Als jonge volleyballer heb ik heel veel gehad aan dat toernooi. Ook belangrijk was dat we nu een beetje wisten waar we internationaal stonden.
Alles was gericht op Januari 2007, Ankara! Daar moest het voor ons gaan gebeuren. We speelden ter oefening een toernooi in Trumau, Oostenrijk. Daar maakte we kennis met het eerste Oostblokland: Polen. Zij waren de olifant, wij het muisje. Maar wie niet sterk is moet slim zijn. Zichtbaar geïmponeerd door die grote olifanten maakte wij als muizen een strategie om de olifanten te slim af te zijn. We gingen combineren en maakte ze in de tweede set helemaal gek. Mooi dat we een set konden winnen van hun. Uiteindelijk verloren we met 2-1 maar waren een ervaring rijker. Als we het Polen al lastig konden maken hadden we veel kans op het EK-Kwalificatie toernooi in Ankara.
Donkere wolken pakte zich samen toen we hoorden dat we waren ingedeeld in een poule met allemaal landen als Polen, Oostbloklanden. We moesten het opnemen tegen Turkije, Slovenië, Bulgarije en Tsjechië. Allemaal landen met een fantastische volleybalopleiding.
Alweer zagen we onszelf als muisjes maar we lieten het daar niet bij zitten. Elke wedstrijd moest een finale worden waarin we de olifant te slim af waren.
Net uit het vliegtuig en nog niet gewend aan de mooie hal waarin we mochten spelen stond Turkije te wachten. Veel publiek was gekomen om hun ‘helden’ aan te moedigen. Gek genoeg waren die jongens echt helden en werden ook zo behandeld. Ze waren even oud als ons en speelde op hetzelfde niveau maar toch waren zij helden en wij niet.
Bij elke service van onze kant kwam er een schel fluitconcert van de tribune. We verloren de eerste set maar lieten ons niet gek maken. De tweede set werd gewonnen met 32-30 en zo kantelde het toernooi. Alles leek te lukken en onze strategie bleek tegen elke tegenstander te werken. Erg imponerend zien wij er als team niet uit in het buitenland, maar zodra er een bal aan te pas komt veranderen wij van muisjes naar olifanten.
Nooit gedacht dat we deze groep zouden overleven. We werden 1^e en wonnen alle wedstrijden met 3-1 of 3-0.
Later bleek dat Turkije ons als eerste gekozen had omdat ze ons het hoogst in hadden geschat.Over een paar weken mogen we aantreden op het EK in Wenen. Ingedeeld in een poule met Estland en Italië. Elke wedstrijd moet weer een finale worden en niets moet onderschat worden. Prognoses waag ik me niet aan want dat is niet te zeggen met dit team, het enige waar ik van overtuigd ben is:,,Zolang wij ons muizen voelen zijn we tot veel in staat.’’ Dirk

Reacties ( 0 )

Als klein mannetje droomde ik wel eens…

Aangemaakt op:21-03-2007, 08:27. Gewijzigd op:05-10-2007, 15:21

Hallo, Mijn naam is Dirk Sparidans en ik ben 18 jaar.
Het is mooi om te zeggen dat ik voor het Nationaal Jeugdteam mag spelen. Maar daar heb ik een hoop voor moeten doen. Vanaf mijn 7^de had ik de droom om in Jeugd Oranje te komen. Dat was de eerste stap: want als je daar kwam gingen er een aantal deuren voor je open.
Tot die tijd stelde je eigenlijk niets voor. Ja.. je was een talent en je KON heel goed worden.
Ik wilde ook heel goed worden. Mijn eerste doel was Jeugd Oranje. Maar hoe kom ik daar?
Ik ging als 2^e jaars D naar de selectie voor de C jeugd in Dordrecht.
Daar begon voor mij de lange weg naar het Jeugdteam. Ik werd geselecteerd als 2^e jaars D tussen de jongens die een jaar ouder waren.
Ik vond dat super.. trainen in Dordrecht en wonen in Tilburg. Dan stel je heel wat voor als je in een andere stad mag trainen. Je hoorde bij een groepje talenten waarvan maar 2 (!) het Nationaal Jeugdteam gingen halen. Ik was er van overtuigd dat ik dat ging worden en dat is uiteindelijk ook uitgekomen.
Elke zondag ging ik naar Dordrecht om daar 3 uur te trainen. Helemaal kapot kwam ik thuis, maar wel voldaan.
3 jaar later kwam de volgende stap: de NVS B in Oss.
Mijn eerste keer dat ik in aanraking kwam met die strenge man… Peter vd Berg! Ik ging als spelverdeler maar werd geselecteerd als Libero. Daar lagen mijn kwaliteiten.
Dat ik die strenge man trof in dat jaar is erg belangrijk geweest. Ik had namelijk 2 jaar om te laten zien wat ik kon en dat ik het Nationaal Jeugdteam aankon. Anderzijds had ik dus ook 2 jaar om het te verkloten. Maar daar dacht ik liever niet aan.
Ik heb in die twee jaar laten zien tot waartoe ik in staat was en dat was goed genoeg voor het Nationaal Jeugdteam.
In het eerste jaar bij Jeugd Oranje waren er veel libero’s geselecteerd en één van hen zou meegaan naar Uppsala, Zweden waar het 8-landentoernooi gespeeld zou gaan worden.
Toen ze een voor een werden weggestuurd kwam het 8-landentoernooi voor mij steeds dichter bij en begon ik me te beseffen dat mijn droom als 7 jarig menneke wel eens uit kon gaan komen. In Zweden was mijn eerste doel bereikt: ik speelde mijn eerste officiële interland tegen Duitsland. Daarvoor hadden we al geoefend tegen Frankrijk en Zweden, maar dat waren dan ook oefeninterlands. We werden 4^e en dat was een goede prestatie.
Reacties ( 2 )